Ogłoszenia Parafialne 

1. Dzisiaj obchodzimy Europejski Dzień Ofiar Reżimów Totalitarnych. Jest to również dzień liturgicznego wspomnienia bł. ks. Władysława Findysza – pierwszego beatyfikowanego polskiego męczennika komunizmu w Polsce. Papież Leon XIV podczas ostatniej środowej audiencji generalnej przypomniał postać tego Błogosławionego, podkreślając, że budowanie cywilizacji miłości opiera się na przebaczeniu. Wspomniał także o jego zaangażowaniu w „Soborowy Czyn Dobroci” podczas Soboru Watykańskiego II. Pamiętajmy o tych, którzy swoim życiem i świadectwem wiary stali na straży wartości i dobrych obyczajów w naszej Ojczyźnie. Niech ich przykład pozostanie dla nas zachętą do troski o wiarę, prawdę i dobro.

2. W tym tygodniu w liturgii Kościoła obchodzimy:

w poniedziałek – święto św. Bartłomieja,

w środę – uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej,

w czwartek – wspomnienie św. Moniki,

w piątek – wspomnienie św. Augustyna,

w sobotę – wspomnienie Męczeństwa św. Jana Chrzciciela.

3. Zapraszamy na nabożeństwo za Ojczyznę za wstawiennictwem św. Andrzeja Boboli w Koćmierzowie, w środę o godz. 18.30.

4. Zapraszamy na Wieczór Uwielbienia w 70. rocznicę Ślubów Jasnogórskich, który będziemy przeżywać w najbliższą środę w naszej bazylice pod hasłem: „Z Maryją dla Chrystusa i Polski”. Rozpoczniemy Mszą Świętą o godz. 17.30, a następnie czas uwielbienia i adoracji. Zachęcamy również do przygotowania karteczek z konkretną intencją, którą będziemy zanosić do Boga przez wstawiennictwo Matki Bożej Brzemiennej. Szczegóły na plakatach.

5. Zapraszamy na Powiatowe Święto Plonów, które obchodzić będzimy w przyszłą niedzielę. Msza Święta dożynkowa w naszej bazylice zostanie odprawiona o godz. 14.00.

6. Przypominamy o wydarzeniach z życia naszej Diecezji:

- Dożynki Diecezjalne w parafii Potok Wielki – 30 sierpnia,

- Ogólnopolskie Dożynki na Jasnej Górze – 6 września.

Wydarzeniom tym będzie przewodniczyć Ksiądz Biskup Ordynariusz.

7. Zapraszamy na pieszą Pielgrzymkę Trzeźwościową do Radomyśla nad Sanem w sobotę, 29 sierpnia. Wyjście z bazyliki o godz. 5.30.

8. Wszystkim Parafianom i przybyłym Gościom życzymy dobrej i błogosławionej niedzieli. Niech Pan Bóg obdarza Was pokojem i potrzebnymi łaskami. Przyjmijcie na zakończenie dar Bożego błogosławieństwa.

Katecheza 23 sierpnia 2026.

Uczynki miłosierne względem ciała – umarłych grzebać

Kolejnym uczynkiem miłosierdzia względem ciała jest „umarłych grzebać”. Pismo Święte wielokrotnie ukazuje troskę o godny pochówek jako wyraz miłości, szacunku
i miłosierdzia. Szczególnie pięknym przykładem jest Tobiasz. Żyjąc na wygnaniu, z narażeniem własnego bezpieczeństwa grzebał ciała swoich rodaków, których pozostawiano bez pochówku. Mówi o sobie: „Jeżeli widziałem zwłoki któregoś z rodaków porzucone poza murami Niniwy, grzebałem je” (Tb 1,17). Nie był to dla niego jedynie obowiązek wynikający z tradycji. Był to czyn miłości wobec człowieka, który sam nie mógł już w żaden sposób odwdzięczyć się za okazane mu dobro.

Właśnie tutaj odkrywamy istotę tego uczynku miłosierdzia. Człowiek zmarły nie może nam już niczego dać. Nie podziękuje, nie odwzajemni przysługi, nie pochwali naszego działania. Dlatego troska o zmarłych jest jednym z najbardziej bezinteresownych uczynków miłości. Szczególne znaczenie ma dla nas pogrzeb samego Jezusa. Po Jego śmierci na krzyżu pojawia się Józef z Arymatei. Ewangelista mówi: „Józef zabrał ciało, owinął je w czyste płótno i złożył w swoim nowym grobie” (Mt 27,59–60). Był to gest wymagający odwagi. Jezus został przecież skazany i ukrzyżowany jak przestępca. Józef nie wstydził się jednak Jego ciała. Otoczył je szacunkiem i zapewnił Mu godny pochówek.

Kościół od początku otaczał ciała zmarłych wielkim szacunkiem. Ciało człowieka nie jest przecież tylko „rzeczą”, którą po śmierci można odrzucić. To ciało zostało stworzone przez Boga. To przez ciało człowiek kochał, pracował, modlił się, cierpiał i służył innym. Święty Paweł przypomina: „Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego?” (1 Kor 6,19). Szacunek dla ciała nie kończy się więc wraz ze śmiercią.

Uczynek „umarłych grzebać” nie ogranicza się jedynie do zorganizowania pogrzebu. Możemy rozumieć go szerzej. Jest nim uczestnictwo w pogrzebie człowieka, szczególnie wtedy, gdy chcemy wesprzeć jego rodzinę. Jest nim troska o groby naszych bliskich. Jest nim pamięć o grobach opuszczonych i zapomnianych. Jest nim szacunek wobec cmentarza, który dla chrześcijanina jest miejscem świętym – miejscem modlitwy i oczekiwania na zmartwychwstanie.

Jest nim również modlitwa za zmarłych. Tutaj uczynek miłosierdzia względem ciała spotyka się z uczynkiem miłosierdzia względem duszy – „modlić się za żywych i umarłych”. Pismo Święte mówi o Judzie Machabeuszu, który polecił złożyć ofiarę za poległych. Autor natchniony komentuje: „Świętą i zbawienną jest myśl modlić się za umarłych, aby od grzechów byli uwolnieni” (por. 2 Mch 12,45–46). Dlatego chrześcijanin nie mówi tylko: „Będę cię pamiętał”. Robi coś więcej – modli się. Zamawia Mszę Świętą, ofiaruje Komunię Świętą, różaniec, odpusty, cierpienie czy dobre uczynki w intencji zmarłego. Jest to szczególny rodzaj miłości, ponieważ człowiek zmarły nie może nam już powiedzieć, czy tej modlitwy potrzebuje. My jednak z nadzieją powierzamy go miłosierdziu Boga.

„Umarłych grzebać” oznacza więc ostatecznie nie pozwolić, aby śmierć odebrała człowiekowi jego godność, a nam – nadzieję. Kiedy stoimy nad grobem bliskiego człowieka, widzimy ziemię, krzyż i zapisane na nagrobku imię. Wiara każe nam jednak patrzeć dalej. Przypomina słowa Jezusa: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem”.