Ogłoszenia
XVII Niedziela Zwykła – 26 lipca 2026 r.
XVII Niedziela Zwykła – 26 lipca 2026 r.
Ogłoszenia Parafialne
1. Zapraszamy na Powiatowe Sandomierskie Święto Miodu i Dziczyzny. Dzisiejsze obchody rozpoczniemy Mszą Świętą w bazylice o godz. 12.15, po której organizatorzy zapraszają na piknik z atrakcjami na Placu Papieskim.
2. W tym tygodniu w liturgii Kościoła wspominamy:
- w środę –Św. Martę, Marie i Łazarza
- w sobotę – Św. Ignacego z Loyoli. Jest to również pierwsza sobota miesiąca. Tradycyjnie zapraszamy na nabożeństwo pierwszosobotnie. Wystawienie Najświętszego Sakramentu o godz. 17.00 z 15 minutowym rozważaniem, następnie Msza Święta, po której Mężczyźni przejdą z modlitwą różańcową na Plac Papieski natomiast z pozostałymi Wiernymi odmówimy Różaniec w bazylice.
3. Dzisiaj na zakończenie każdej Mszy Świętej poświęcimy wszystkich kierowców i podróżujących opiece Św. Krzysztofa.
4. Zapraszamy na koncert wieńczący warsztaty wokalne Chóru Cantabile z Morawicy w najbliższy piątek, 31 lipca. Chór ubogaci liturgię Mszy Świętej o godz. 17.30, po której odbędzie się koncert pieśni religijnych.
5. Przypominamy, że przez cały okres wakacyjny sprawy kancelaryjne obsługujemy po wcześniejszym umówieniu telefonicznym.
6. Zapraszamy na modlitwy za Ojczyznę za przyczyną Św. Andrzeja Boboli w najbliższą środę w Koćmierzowie. Nabożeństwo o godz. 18.30 w Koćmierzowie a następnie Msza Święta.
7. W minioną niedzielę na tacę inwestycyjną zebraliśmy kwotę 3 044 zł (w tym w Koćmierzowie 229 zł). Za złożone ofiary serdecznie dziękujemy. Przypominamy jednocześnie, że za wszystkich ofiarodawców naszej świątyni i parafii odprawiamy Mszę Świętą w każdy 30 dzień miesiąca.
8. Duszpasterstwo Rodzin zaprasza do udziału w Pielgrzymce Małżeństw i Rodzin na Jasną Górę oraz na Weekendowe Rekolekcje dla Małżeństw. Zaprasza także chętnych do Diecezjalnego Studium Życia i Rodziny. Szczegóły tych wydarzeń na plakatach w gablotach oraz w zakrystii.
9. Zapraszamy do udziału w 43. Pieszej Pielgrzymce Ziemi Sandomierskiej na Jasną Górę w dniach 4 – 12 sierpnia. Szczegóły w Zakrystii.
10. Dzisiaj i w najbliższą niedzielę przedstawiciele Rady Parafialnej oraz Grup i Wspólnot naszej Parafii przeprowadzą zbiórkę do puszek na potrzeby organizacji poczęstunku dla pielgrzymów z Janowa Lubelskiego. Wszystkim ofiarodawcom już teraz dziękujemy.
11. Wszystkim parafianom i przybyłym gościom życzymy dobrej niedzieli a umocnieniem niech będzie dar Bożego błogosławieństwa.
Katecheza 26 lipca 2026.
Uczynki miłosierne co do ciała – nagich przyodziać
Ubranie to jedna z podstawowych potrzeb człowieka. Chroni przed zimnem i trudnymi warunkami atmosferycznymi, ale jego funkcja sięga znacznie głębiej. Brak odzieży, nagość, to nie tylko fizyczny chłód, ale przede wszystkim utrata godności, wstyd i poczucie bezbronności. Dlatego uczynek „nagich przyodziać” wykracza poza zwykłe przekazanie komuś ubrania. To gest przywracający drugiemu człowiekowi szacunek, poczucie bezpieczeństwa i należne mu miejsce w społeczeństwie.
W Piśmie Świętym motyw ubrania i nagości pojawia się już na pierwszych stronach Księgi Rodzaju. Po grzechu pierworodnym pierwsi ludzie, Adam i Ewa, uświadomili sobie swoją nagość i poczuli wstyd. Bóg nie zostawił ich w tym upokorzeniu – sam sporządził dla nich odzienie ze skór i przyodział ich (por. Rdz 3,21). Był to pierwszy akt miłosierdzia, w którym Stwórca osłonił ludzką słabość. Z kolei Prawo Mojżeszowe w Starym Testamencie surowo nakazywało troskę o ubogich: jeśli ktoś wziął w zastaw płaszcz bliźniego, musiał oddać go przed zachodem słońca, ponieważ dla biednego często było to jedyne okrycie na noc (por. Wj 22,25-26). W ten sposób Bóg uczył swój lud wrażliwości na najsłabszych.
W Nowym Testamencie uczynek ten zostaje przez Jezusa podniesiony do rangi kryterium, z którego będziemy sądzeni. W opisie sądu ostatecznego padają niezwykle wyraźne słowa: „Byłem nagi, a przyodzialiście Mnie” (Mt 25,36). Chrystus utożsamia się z każdym człowiekiem odartym z godności i pozbawionym podstawowych środków do życia. Co więcej, sam Jezus osobiście doświadczył najgłębszego bólu nagości podczas swojej męki. Zanim został ukrzyżowany, oprawcy odarli Go z szat (por. J 19,23), wystawiając na pośmiewisko. W świetle krzyża widzimy, że ofiarowując pomoc i odziewając ubogiego, dotykamy samego Zbawiciela.
Realizacja tego uczynku w codziennym życiu jest bardzo konkretna, ale wymaga odpowiedniego podejścia. Przekazując ubrania potrzebującym, czy to bezpośrednio, czy poprzez organizacje charytatywne, nie chodzi o to, by pozbyć się zniszczonych, bezużytecznych rzeczy i uspokoić własne sumienie. Miłosierdzie polega na tym, by dać drugiemu to, w czym sami nie wstydzilibyśmy się chodzić. Ponadto, nagość można rozumieć również w szerszym, duchowym sensie – jako odarcie kogoś z dobrego imienia, plotkowanie czy wystawianie czyichś słabości na widok publiczny. Miłosierdzie każe nam wtedy okrywać błędy i słabości bliźnich płaszczem dyskrecji i szacunku.
Uczynek „nagich przyodziać” przypomina nam, że chrześcijańska miłość zawsze musi przybierać materialny, namacalny kształt. Kiedy dzielimy się odzieżą z kimś potrzebującym, przekazujemy mu coś więcej niż tylko fizyczne ciepło. Dajemy mu czytelny znak, że szanujemy jego ludzką godność i że nie jest dla nas niewidzialny. W tak prostym geście – przekazaniu kurtki, butów czy koca – realizuje się Ewangelia, która osłania ludzką biedę i przywraca człowiekowi nadzieję.